Er wordt vaak gezegd dat je van jezelf moet houden. Maar eerlijk: dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Zeker als je hoofd vooral gevuld is met zelfkritiek of als je het gevoel hebt dat je altijd tekortschiet.
Dus wat als we het eens omdraaien?
Wat als zelfliefde niet begint bij jezelf, maar juist bij de wereld om je heen?
Veel mensen zitten veel in hun hoofd. Piekerend, analyserend, vergelijkend. En vaak ligt de lat daar hoog. Voor anderen, maar vooral voor zichzelf.
Maar als je leert om bewuster te kijken naar wat er om je heen gebeurt – zonder oordeel – ontstaat er iets anders.
Je blik wordt opener. Je aandacht verplaatst zich van wat er niet goed is, naar wat er wél is. Naar kleine dingen die prettig, mooi of waardevol zijn.
Dat hoeven geen grote spirituele inzichten te zijn. Het kan zo simpel zijn als:
Een collega die oprecht vraagt hoe het met je gaat.
De geur van koffie in de ochtend.
Een kind dat giechelt op straat.
Dat soort momenten zijn geen wonderen, maar ankers. Ze trekken je uit je hoofd en brengen je naar het nu. En als je daar vaker bent, ontstaat er meer rust.
We hebben vaak sneller een oordeel over anderen dan we doorhebben. Dat gebeurt bijna automatisch.
Maar hier zit een opvallend patroon: hoe strenger je bent voor anderen, hoe groter de kans dat je ook streng bent voor jezelf.
Door bewust wat minder te oordelen over je omgeving – mensen, situaties, fouten – merk je dat je ook jezelf minder hard aanpakt.
Het is geen trucje, het is een soort bijeffect van mildheid oefenen. Wat je buiten jezelf traint, sijpelt langzaam ook naar binnen.
Wat kun je zelf doen?
Zelfliefde begint niet met vriendelijk boodschappen aan jezelf in de spiegel (mag wel, hoeft niet).
Het begint met opmerken wat goed is. Wat klopt. Wat je raakt.
Probeer dit eens een paar dagen:
Let op kleine dingen die je prettig vindt – een gesprek, iets in de natuur, een fijn moment op je werk.
Oordeel minder snel – zie gedrag, zonder er meteen een stempel op te plakken.
Wees nieuwsgierig in plaats van kritisch – bij anderen én bij jezelf.
Dat vraagt geen perfectie, alleen een beetje aandacht.
Tot slot: klein beginnen is groot genoeg
Zelfliefde is geen einddoel. Het is ook geen constante staat van “je goed voelen”.
Het is de bereidheid om jezelf ruimte te geven. Net zoals je dat soms (of vaak) ook aan anderen doet.
En soms is het dus slimmer om niet te beginnen bij jezelf, maar bij alles en iedereen om je heen.
Wie milder kijkt naar de wereld, kijkt uiteindelijk ook milder naar zichzelf.
Loop je hierin vast of weet je niet goed hoe je dat milder kijken vormgeeft in jouw leven?
Als coach help ik je graag om op een praktische en haalbare manier te werken aan zelfliefde, zonder zweverigheid of hoge druk.
Samen kijken we wat voor jou werkt — stap voor stap, met beide benen op de grond.
Voel je welkom om contact op te nemen. Ik kijk graag met je mee.
